Okres powojenny W 1945 wznowiono naukę w gmachu przy ulicy Pierackiego 11/13, przemianowaną wówczas na ulicę Roosevelta. Dyrektorką została wówczas Helena Bursche, która sprawowała stanowisko do 1947. Po wojnie szkołę kilka razy przenoszono i zmieniano jej nazwę. Najpierw nastąpiło połączenie z VI Gimnazjum i Liceum Żeńskim oraz przeniesienie szkoły na ulicę Piotrkowską 187. Nowa nazwa placówki brzmiała III Państwowe Gimnazjum i Liceum Koedukacyjne im. Stefana Żeromskiego. Niecały rok później przeniesiono szkołę na ulicę Łęczycką 23 i połączono z 35 Szkołą Podstawową w tzw. „jedenastolatkę”. Liczyła ona 7 klas stopnia podstawowego i 4 średniego. Budynek, który przejęto powstał w latach 1927–1929 na zlecenie magistratu. Jego projektantem był znany łódzki architekt Wiesław Lisowski. Dzisiaj pod tym adresem mieści się Szkoła Podstawowa nr 5 im. Króla Stefana Batorego.
Władze Towarzystwa Przyjaciół Dzieci przejęły szkołę w 1952 i zmieniły jej nazwę na XI Ogólnokształcącą Szkołę TPD Stopnia Podstawowego i Licealnego. Dopiero 2 września 1957 zostają wydzielone klasy licealne i pierwszy raz pojawia się nazwa XXV Liceum im. Stefana Żeromskiego. 14 lutego 1958 podczas zebrania rady pedagogicznej ówczesny dyrektor Czesław Romanowski poinformował o oficjalnym nadaniu szkole nazwy XXV Liceum Ogólnokształcące im.