partia ta uzyskała pewną siłę, jednak nie zdołała osłabić rządów kolonialnych. W 1944 Tan Malaka wrócił na Jawę podczas japońskiej okupacji, a po wojnie rywalizował w walce o władzę z Sukarno, który go wymanewrował, mianując premierem Sutana Sjahrira. W odpowiedzi Malak utworzył koalicję nazwaną Persatuan Perdjuangan (Zjednoczona Walka) sprzeciwiającą się jakimkolwiek próbom negocjacji z holenderskimi władzami, których zwolennikiem był Sjahrir. Po rezygnacji Sjahrira ze stanowiska, Tan Malaka został poproszony o sformowanie gabinetu, jednak członkowie koalicji nie zdołali osiągnąć porozumienia, w związku z czym Malaka usiłował dokonać zamachu stanu, za co 6 lipca 1946 został aresztowany na dwa lata. Po zwolnieniu poparł nową partię polityczną, Partai Murba (Partię Proletariacką). W tym czasie Holendrzy i Indonezyjczycy byli w stanie wojny o kontrolę nad krajem, Sukarno i Mohammad Hatta byli więzieni przez Holendrów, i wielu z czołowych komunistycznych polityków zostało zabitych.