Współczynnik korelacji dwuseryjnej () – miara zależności służąca do określania siły związku związku między dwiema zmiennymi: jedną ciągłą (ilościową) i drugą dychotomiczną (przyjmującą dwie wartości). Kluczową cechą odróżniającą ten współczynnik od korelacji punktowo-dwuseryjnej jest założenie, że zmienna dychotomiczna stanowi w rzeczywistości wynik sztucznego podziału ukrytej zmiennej ciągłej o rozkładzie normalnym. Przykładem może być wynik egzaminu zaklasyfikowany do kategorii „zdał” lub „nie zdał”, przy założeniu, że u podstaw tego podziału znajduje się ciągła cecha, taka jak poziom wiedzy.
Założenia teoretyczne Prawidłowe zastosowanie i interpretacja współczynnika korelacji dwuseryjnej wymaga spełnienia trzech głównych założeń:
Pod obserwowaną zmienną dychotomiczną kryje się hipotetyczna zmienna o charakterze ciągłym. Rozkład tej ukrytej zmiennej w populacji jest normalny. Regresja zmiennej ciągłej względem ukrytej zmiennej zdychotomizowanej ma charakter liniowy.
Wzór Współczynnik korelacji dwuseryjnej można wyznaczyć z pomocą następującego wzoru:
,