Dowództwo dywizjonu przeniosło się wówczas do Aleksandrowa, aby być bliżej linii granicznej. Żołnierze okopywali się i budowali stanowiska dla karabinów maszynowych. 17 maja wieczorem Niemcy, w sile 150 żołnierzy, ludzi napadli na posterunek Chrusty. W toku trwającej około godziny walki, do której włączyły się nadesłane ze Służewa i Aleksandrowa posiłki, Niemcy zostali odrzuceni tracąc kilku rannych. Do polskiej niewoli dostał się ranny w nogę niemiecki chorąży. 28 maja przybył z Lubicza do Służewa 2 pluton 2 szwadronu. W tym czasie Niemcy przekroczywszy granicę zajęli polskie okopy. Oddział polski straciwszy kilku zabitych i rannych wycofał się do Służewa. Brawurowy kontratak 2 plutonu dowodzonego przez plut. Kieszkowskiego odebrał utracone okopy i wyrzucił Niemców za granicę. Straty wroga wyniosły 14 zabitych i wielu rannych.
9 lipca 1919 Niemcy poczęli ostrzeliwać z okien gorzelni polskie okopy pod Rożnem. Polski posterunek wobec braku amunicji zaczął wycofywać się. Nadesłane ze Służewa posiłki, w postaci patrolu pod dowództwem kaprala Mazanka, otworzyły ogień do nieprzyjaciela, który wówczas rabował dobytek okolicznych gospodarzy. Przybyły dalsze posiłki z Aleksandrowa i wartowni Pinino (z por. Pietrzykiem i ppor.