Zimna wojna Brown trafił do Paryża w listopadzie 1945 gdzie zaczął organizować związki antykomunistyczne, w szczególności wspierając stworzenie w 1947 przez Andre’a Bergerona i Leona Jouhauxa francuskiej Force Ouvrière (FO, pl. Siła Robotników) (którą subsydiował) oraz w 1950 Włoskiej Konfederacji Pracowniczych Związków Zawodowych (CISL). Do 1986 roku uczestniczył w każdym dorocznym kongresie FO. Wolny Komitet Związków Zawodowych AFL-CIO subsydiował FO oraz inne antykomunistyczne związki w Europie
W 1949 wraz z Jayem Lovestone’em wsparł oddzielenie Międzynarodowej Konfederacji Wolnych Związków Zawodowych (ICFTU) od Światowej Federacji Związków Zawodowych (WFTU). ICFTU obejmowało AFL-CIO, brytyjski Kongres Związków Zawodowych, FO, CISL i hiszpańską Unión General de Trabajadores. Odtąd WFTU reprezentowało Blok Wschodni, podczas gdy ICFTU reprezentowało tak zwany „wolny świat”. Będąc przyjacielem zarządzającego Planem Marshalla Williama Averella Harrimana, Brown z łatwością przekierowywał środki z Planu Marshalla do źródeł wspierających organizacje antykomunistyczne.
26 czerwca 1950 Brown był członkiem amerykańskiej delegacji na spotkaniu założycielskim Kongresu Wolności Kultury w Berlinie.