Blestiaszczij – radziecki niszczyciel projektu 56, zmodyfikowany według projektu 56PŁO. W służbie od 30 września 1955 do 6 sierpnia 1987 roku, aktywny na Morzu Czarnym, Oceanie Spokojnym i Indyjskim.
Budowa i opis techniczny
Budowa i stan pierwotny „Blestiaszczij” został zbudowany (pod numerem 1201) w Stoczni im. 61 Komunardów w Mikołajowie, stępkę położono 20 lutego 1953 roku. Okręt został zwodowany 27 listopadaW źródle literówka, podano rok 1957., zaś do służby wszedł po testach, 30 września 1955 roku.
Niszczyciel charakteryzował się całkowitą długością 126 metrów (117,9 m na linii wodnej), szerokość wynosiła 12,76 metra, zaś zanurzenie maksymalnie 4,2 metra. Wyporność jednostki to: 2667 ton (standardowa), 2949 ton (normalna) i 3249 ton (pełna).
Napęd stanowiły 2 turbiny parowe TW-8 o mocy 72 000 KM oraz 4 kotły parowe wodnorurkowe KW-76. Jednostka rozwijała prędkość maksymalną 38 węzłów. Przy 14 węzłach mogła ona pokonać 3850 mil morskich.
Uzbrojenie artyleryjskie okrętu składało się z 2 podwójnych dział SM-2-1 kalibru 130 mm L/58 i 4 poczwórnie sprzężonych działek przeciwlotniczych SM-20 ZIF kalibru 45 mm L/76. Niszczyciel dysponował 6 miotaczami bomb głębinowych Burun. Uzbrojenie torpedowe stanowiły 2 pięciorurowe wyrzutnie kalibru 533 mm.