W marcu 1939 pełnił służbę w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku kierownika referatu uzbrojenia Kontroli Technicznej.
Podczas II wojny światowej został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Służył jako oficer techniczny w Sztabie Polskich Sił Powietrznych, później w 304 dywizjonie bombowym w stopniu majora obserwatora (ang. S/Ldr).
Po zakończeniu wojny żył na emigracji w Wielkiej Brytanii w Londynie. W 1959 został awansowany na podpułkownika w korpusie oficerów lotnictwa (PSP). 22 czerwca 1959, 22 czerwca 1962 był powoływany przez Prezydenta RP na Uchodźstwie Augusta Zaleskiego na członka Głównej Komisji Skarbu Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. Był członkiem Rady Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (wybrany 19 czerwca 1955, do 17 grudnia 1957), II kadencji (od 29 marca 1958 do 28 marca 1963), III kadencji (od 9 września 1963 do 20 lipca 1968, z ramienia Niezależnego Ruchu Społecznego). W latach 60. był zastępcą członka Kapituły Orderu Odrodzenia Polski na uchodźstwie. Zawodowo był zatrudniony jako radiomechanik. Zmarł 3 lutego 1976 w Londynie.