Jekatierina Iłłarionowna Diomina z domu Michajłowa; ros. Екатерина Илларионовна Дёмина (ur. 22 grudnia 1925 w Leningradzie, zm. 24 czerwca 2019 w MoskwieЛегендарный санинструктор морской пехоты ушла в бессмертие ) – radziecka żołnierka, instruktorka sanitarna, Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Jej ojciec był wojskowym, matka – lekarką. Wychowywała się w domu dziecka, gdyż wcześnie straciła oboje rodziców. Ukończyła dziewięć klas szkoły podstawowej oraz szkołę pielęgniarską towarzystwa Czerwonego Krzyża. W 1941 wstąpiła do Armii Czerwonej, fałszując wiek – podała, że ma ukończone siedemnaście lat.
Została ciężko ranna w nogę w walkach pod Gżackiem 13 września 1941. Po pobycie w szpitalach na Uralu i w Baku w styczniu 1942 rozpoczęła służbę na okręcie wojenno-sanitarnym „Krasnaja Moskwa”, którego zadaniem było przewożenie rannych ze Stalingradu do Krasnowodska. Awansowała do stopnia głównego starszyny i została odznaczona odznaką Przodownika Floty Wojennej. Po zakończeniu bitwy stalingradzkiej ochotniczo wstąpiła jako instruktor sanitarny do sformowanego w Baku 369 wydzielonego batalionu piechoty morskiej, działającego w ramach Flotylli Azowskiej, a następnie Flotylli Dunajskiej. Przeszła szlak bojowy Flotylii przez Rumunię, Bułgarię, Węgry, Jugosławię, Czechosłowację i Austrię.