Piotr Żyngiel (ur. 12 lutego 1898 w Dokszycach na Wileńszczyźnie, zm. 26 stycznia 1983 w Gdańsku) – polski malarz, pedagog, konserwator.
Życiorys W latach 1922–1927 studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Twórczość w dziedzinie malarstwa sztalugowego i projektowania wnętrz pod kierunkiem prof. Ferdynanda RuszczycaRuszczyc F.: Dziennik, część druga W Wilnie, Warszawa (1996), , s. 353, 444. i Aleksandra Szturmana. Współtworzył Wileńskie Towarzystwo Niezależnych Artystów MalarzyBrakoniecki K.: Wileńskie środowisko artystyczne 1919–1945 Biuro Wystaw Artystycznych w Olsztynie, wystawa pod patronatem prof. Stanisław Lorentza, Katalog czerwiec – sierpień 1989 r., s. 87 – wykaz prac, gdzie również wystawiał swoje prace. Do roku 1944 pracował jako pedagog w szkolnictwie zawodowym w Wilnie.
Od 1945 był członkiem zarządu Związku Plastyków Polskich w Lublinie oraz współpracownikiem tygodnika artystycznego Zdrój. Od 1946 w Gdańsku rozpoczął działalność konserwatorską w Pracowniach Konserwacji Zabytków początkowo jako jej organizator z prof. Janem Borowskim a następnie jako kierownik pracowni malarskiej i główny konserwator PKZBiałkiewicz A.: Życie kulturalne w Wilnie [w:] Pismo Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej ARCHITECTUS, 2(32) 2012, s.