Stefan Hazuka (ur. 13 stycznia 1882 w Borku Kamiennym, zm. 14 marca 1978 roku) – polski działacz narodowy, bohater i pionier walki o polskość ziemi lęborskiej. Był obywatelem niemieckim, jednak stał się nielojalny wobec swojego kraju (za takiego uważały go bowiem władze Rzeszy). Wykorzystany przez Drugą Rzeczpospolitą, inspirował i finansował działania narodowe ludności pogranicza. Identyfikacja narodowa była dla niego głównym drogowskazem.
Korzenie rodzinne Stefana Hazuki Stefan Hazuka urodził się w miejscowości Borek Kamienny (wówczas powiat kartuski), w spokojnych czasach, by potem zaznać powołania na front w imię obcych interesów, nacjonalizmu Niemców rozgoryczonych wynikiem I wojny światowej, rozwoju nazizmu w III Rzeszy, wkroczenia Armii Czerwonej i narastającego stalinizmu. Stefan Hazuka znany jest głównie z intensywnej działalności na rzecz przyłączenia powiatu lęborskiego do odradzającej się polski w latach 1918-1919.
Urodził się jako jedno z jedenaściorga dzieci Stefana i Katarzyny Marianny z domu Abramowskiej, szlachcianki. Ojciec Stefana pochodził ze Słowacji, więc miał we krwi mechanizmy zachowania odrębnej tożsamości narodowej (Słowacja po raz pierwszy bezwzględną niezależność uzyskała w 1939 r.). Około 1871 r.