Kulminacja działalności narodowej Stefan Hazuka nie walczył na froncie I wojny światowej (nie został zmobilizowany ze względu na zły stan zdrowia). Ożywił się Polski Ruch Narodowy w Lęborku. Hazuka zaczął być wówczas postrzegany jako lokalny przywódca Polski. Od tego czasu wspólnie z Szczepanem starał się zorganizować lokalną społeczność polską we wspieraniu formującego państwa polskiego. W Lęborku powstała z miejscowa rada ludowa (z inicjatywy przybyłego Józefa Czyżewskiego), której przewodniczącym został Stefan Hazuka. Na początku 1919 r. odbył się wiec Polaków w Lęborku. Przemawiali na nim Czyżewski, Gracz i Hazuka. Ogłoszono wówczas powstanie polskiej Powiatowej Rady Ludowej, podlegającej podkomisariatowi w Gdańsku. Zgodnie z rozporządzeniem z 11 stycznia głoszenie haseł walki o przyłączenie powiatów lęborskiego i bytowskiego do Polski uznawane było za zdradę państwa dokonaną przez własnych obywateli. Aresztowano Hazukę, Gracza, Werrę z powiatu bytowskiego i kilku innych działaczy. Aresztowanych początkowo osadzono w Lęborku. Część działaczy zwolniono, lecz pierwsza trójka nadal przebywała w areszcie. Przeniesiono ich do więzienia w Słupsku. Na skutek działań gdańskiego podkomisariatu NRL, wspartego przez władze polskie, zwolniono ich w marcu lub kwietniu 1919 r.