Na ścianach pod okapem występują nieliczne glony i porosty, na spągu przy otworach licznie natomiast krzewy – dereń świdwa, róża dzika, jeżyna popielica i inne jeżyny oraz rośliny zielne – krwawnik pospolity, rzeżusznik piaskowy, komosa, kuklik pospolity, kupkówka pospolita, wrotycz pospolity i inne. Ze zwierząt obserwowano tylko pająki. Często natomiast odwiedzana jest przez ludzi, o czym świadczą stale pozostawiane w niej śmieci.
Historia poznania i eksploracji Jaskinia znana była od dawna i wielokrotnie opisywana. Zinwentaryzował ją K. Kowalski w 1951 r. Dokumentację sporządzili A. Górny i M. Szelerewicz, plan jaskini opracował M. Szelerewicz w 2009 r.. Jaskinia była badana przez archeologów. Po raz pierwszy jej namulisko częściowo rozkopał G. Ossowski w 1880 r. W 1939 r. dalej jaskinię badał S. Krukowski. Archeolodzy znaleźli w niej kości zwierząt oraz krzemienne narzędzia z okresu środkowego i górnego paleolitu. Były to krzemienne odłupki, narzędzia, materiały postaszelskie, oryniackie i lewaluaskie z wczesnego wurmu i kilka fragmentów kości malowanych ochrą. Świadczą one o pobycie w tym miejscu neandertalczyków.
W tej samej skale Okrążek, ale u jej podstawy, bezpośrednio nad korytem starorzecza znajduje się Jaskinia Wiślana Wschodnia i Jaskinia Wiślana Zachodnia.
Przypisy
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w województwie małopolskim Kategoria:Jaskinie Bramy Krakowskiej