Od 1921 działał jako referent Samodzielnego Referatu Informacyjnego Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Od 1923 jako oficer 75 pułku piechoty w Królewskiej Hucie był przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sosnowiec na stanowisko oficera instrukcyjnego. W marcu 1926 został przydzielony z PKU Sosnowiec do macierzystego 75 pp. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. Od 1927 pełnił stanowisko kierownika placówki wywiadowczej Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na Niemcy. W 1928 był oficerem 2 batalionu strzelców w Starogardzie. Od 1932 był dowódcą kompanii w 52 pułku piechoty w Złoczowie. Przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza został przydzielony do wywiadu KOP i pełnił funkcję kierownika placówki wywiadowczej KOP nr 9 w Czortkowie (od 9 czerwca 1933 do 1935) oraz placówki wywiadowczej KOP nr 10 w Tarnopolu, podlegających szefowi Ekspozytury Nr 5 Oddziału II Sztabu Generalnego WP. Od 1935 w stopniu majora sprawował stanowisko II zastępcy szefa wywiadu KOP.