thumb|240px|Widok na Górę Klasztorną z lewego brzegu Wisły thumb|240px|Widok na Wzgórze Klasztorne od południa

Wzgórze Klasztorne – skalisty płaskowyż, wznoszący się nad prawym brzegiem Wisły w Tyńcu w Krakowie, na którym zbudowano Opactwo Benedyktynów w Tyńcu. Pod względem administracyjnym leży w obrębie dzielnicy VIII Dębniki, zaś pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim, w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. W niektórych opracowaniach Wzgórze Klasztorne nazywane jest Górą Klasztorną.

Wzgórze Klasztorne zbudowane jest ze skał wapiennych wznoszących się na wysokość 233 m n.p.m. Do Wisły obrywają się pionową ścianą o wysokości około 20–30 m. Buduje je pochodzący z górnej jury nieuławicony wapień skalisty bez krzemionki. Skały pocięte są szczelinami, które w wyniku zjawisk krasowych poszerzyły się tworząc oddzielne bloki skalne. W wyniku procesów krasowych i erozji skały mają nierówną powierzchnię, wyoblone kształty, liczne nisze i wgłębienia. Gromadzą się w nich skorupki ślimaków i szczątki drobnych bezkręgowców.