Władysław Klucz (ur. 27 lipca 1897 w Górze, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Franciszka i Antoniny z Kluczów urodzony 27 lipca 1897 we wsi Góra w powiecie żnińskim. Absolwent gimnazjum humanistycznego w Żninie. 2 marca 1916 został wcielony do armii niemieckiej. Walczył na froncie rosyjskim i francuskim. W lipcu 1918 został ranny pod Reims–Prunay (II bitwa nad Marną). Pod koniec wojny został przeniesiony do batalionu zapasowego 84 pułku piechoty, a 20 grudnia 1918 zwolniony z wojska.
W 1918 zaciągnął się do 9 pułku Strzelców Wielkopolskich. Walczył w powstaniu wielkopolskim i na wojnie z bolszewikami.
Po wojnie pozostał w pułku. W 1921 awansował do stopnia podporucznika, w 1922 – porucznika, w 1924 – kapitana. Następnie służył w sztabie 4 Dywizji Piechoty w Toruniu i Centrum Szkolenia Podoficerów Piechoty nr 2. W listopadzie 1928 został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie do 13 Pułku Piechoty w Pułtusku. W 1932 ukończył kurs dowódców batalionu. 4 lutego 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 35. lokatą. W kwietniu 1934 został wyznaczony w macierzystym pułku na stanowisko dowódcy batalionu.