W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział do 1 pułku Strzelców Lwowskich. Podczas wojny polsko-ukraińskiej uczestniczył w walkach w obronie Lwowa. Następnie jako dowódca kompanii III batalionu 38 pułku piechoty uczestniczył w wojnie z bolszewikami. W 1920 został kontuzjowany podczas walk na froncie białoruskim. Za postawę wykazaną podczas wojny, 20 lipca 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.:W okresie dwudziestolecia międzywojennego, po przejściu w 1921 do rezerwy, pracował jako nauczyciel szkoły powszechnej w Wymysłówce, pow. brzeżański. Ponadto udzielał się społecznie m.in. w Związku Strzeleckim, a także był działaczem BBWR. Zajmował się również malarstwem.

W 1939 zmobilizowany do 51 pułku piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów w Kamionce Strumiłowej. Od kwietnia 1940 był osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa nr 036/3 z 16 kwietnia 1940, pozycja 21. Między 20 a 22 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.