Kościół i klasztor dominikański. XV–XVI wiek Ostatecznie jednak 13 listopada 1442 roku dominikanie przejęli kościół. Na przylegającym do niego terenie rozpoczęli wznoszenie kompleksu klasztornego. W latach 1445–1452 zbudowali drugi klasztor i zakrystię, następnie (1453–1462) pierwszy klasztor, zaś między rokiem 1492 a 1513 – trzeci. W pierwszym klasztorze ulokowano refektarz, dormitoria, kuchnię, infirmerię, natomiast w drugim – kapitularz, bibliotekę, loggię dla braci zakonnych, aptekę i parlatoria. W kościele w miejsce dotychczasowej więźby dachowej zbudowano sklepienia krzyżowe, a do ścian bocznych dobudowano kaplice. W XVI wieku została przebudowana apsyda, wzniesiono też ośmiokątną kopułę, zaś kampanila została połączona z lewym ramieniem transeptu. Do wzbogacenia wystroju wnętrza świątyni w XV–XVII wieku przyczyniły się szlacheckie rody Genui, między innymi: Canevaro, Maggiolo, Sanseverino, Centurione i Lagomarsino. Ród Giustiniani, który przyczynił się do odrestaurowania prezbiterium, otrzymał w 1685 roku prawo patronatu nad nim.