2 lipca 1919 ożenił się z Zoją de Stoeckl, wnuczką rosyjskiego dyplomaty barona , który podpisał porozumienie o sprzedaży Stanom Zjednoczonym Alaski. Zoja była damą honorową Mariny księżnej Kentu i wychowawczynią jej dzieci. Świadkami na ich ślubie byli książę Dymitr Romanow (jeden z zabójców Rasputina) oraz hrabia Józef Alfred Potocki. Miał z Zoją trzech synów; Romana (1920–1926), Aleksandra (1925–1966) oraz Wincentego (1929–2018).
W latach dwudziestych XX w. był radcą handlowym ambasady RP w Londynie. W roku 1933 został członkiem zarządu, a w 1936 dyrektorem generalnym Śląskich Kopalń i Cynkowni S.A. w Katowicach. Był członkiem Komitetu Prezydialnego Unii Polskiego Przemysłu Górniczo-Hutniczego. Reprezentował Śląskie Kopalnie i Cynkownie w Izbie Przemysłowo-Handlowej w Katowicach, biorąc udział w pracach Podkomisji Przemysłowo-Handlowej. W roku 1937 został członkiem Instytutu Śląskiego w Katowicach.