Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy i kontynuował służbę w 10 pap w Łodzi. Awansował na starszego ogniomistrza i ukończył kurs dokształcający organizowany przez Dowództwo Okręgu Korpusu Nr IV. W 1926 został przyjęty do Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. 15 sierpnia 1928 prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1928 i 27. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 21 pułku artylerii polowej w Bielsku. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem 1 stycznia 1931 i 29. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1934 pełnił w zastępstwie obowiązki dowódcy baterii. Ukończył Szkołę Strzelania Artylerii w Toruniu. Na stopień kapitana został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 135. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1939 pełnił służbę w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu na stanowisku instruktora 3 baterii szkolnej.