W rejonach o cieplejszym i suchym klimacie rdza koronowa owsa staje się jego chorobą o największym znaczeniu ekonomicznym.
Rdza koronowa pasożytująca zwykle na jęczmieniu może również skutecznie zarażać żyto (Secale). Poza tym patogen atakuje także liczne gatunki dzikich traw, wśród nich perz właściwy (Elytrigia repens) i jęczmień grzywiasty (Hordeum jubatum). Na wspomnianych gatunkach grzyb łatwo wytwarza telia, a w nich telispory zdolne do przetrwania zimy.
mały|240px|Uredia rdzy koronowej mały|240px|Telia rdzy koronowej
Objawy Pierwszymi objawami choroby są żółtopomarańczowe plamki w postaci pasm lub okrągłych plamek pojawiające się na pochwach liściowych i plewkach. Występują głównie wzdłuż wiązki przewodzącej a niekiedy na blaszce liści między wiązkami. Stopniowo obejmują one coraz większą powierzchnię. Są to skupiska urediniów powodujące chlorozy tkanek liścia. Zwykle pojawiają się pod koniec czerwca w fazie kłoszenia lub wyrzucania kwiatostanów. Później tworzą się na liściach i pochwach liściowych niewielkie, czarne smugi lub plamki. Są to skupiska teliów, w których tworzą się zarodniki przetrwalnikowe – teliospory.