Zygmunt Kostkiewicz (ur. 1 kwietnia 1893 w Gostyninie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Michała i Antoniny z Maleńskich. Absolwent szkoły handlowej w Petersburgu i szkoły oficerskiej w Moskwie. W latach 1915–1917 w armii rosyjskiej. Od 1917 roku był dowódcą kompanii w 10 pułku strzelców I Korpusu Polskiego. Od 1918 roku w Wojsku Polskim. Brał udział w odsieczy Lwowa w szeregach 30 pułku Strzelców Kaniowskich, następnie brał wdział w wojnie z bolszewikami. Był pięciokrotnie ranny.
28 lutego 1921 odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie czytamy m.in.:Po zakończeniu I wojny światowej nadal służył w macierzystym 30 pułk Strzelców Kaniowskich, gdzie był dowódcą kompanii i zastępcą dowódcy baonu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana. W 1927 roku został przeniesiony do 49 pułku piechoty w Kołomyi na stanowisko dowódcy baonu i dowódcy szkoły podoficerskiej. 18 lutego 1928 roku awansował na majora. Od 1930 roku w 45 pułku piechoty w Równem na stanowisku dowódcy baonu. W marcu 1932 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. W 1939 roku na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku.