Po ukończeniu wojskowego kursu tambourmajorów został zastępcą, a następnie dyrygentem orkiestry wojskowej 70 pp. W 1925 roku wziął ślub z Marią z d. Grzegorowską; mieli ośmioro dzieci: Ludwika, Jana, Aleksandrę, Kazimierza, Bogumiłę, Józefa, Jadwigę i Kazimierę. Od grudnia 1934 roku pełnił funkcję podoficera magazynowego pułkuMisiek, L., Lotnicze historie, Poznań 2005, s.52..
Udział w wojnie obronnej 1939 i działalność konspiracyjna 1 września 1939 r. jego żona i dzieci, wraz z pozostałymi rodzinami wojskowych z 70 pp, zostali ewakuowani pociągiem do Lwowa. Po dotarciu na stację Komarno-Buczały transport z uchodźcami został zbombardowany przez 6 niemieckich bombowców Heinkel He 111. W masakrze zginęło 116 osób, w tym syn Ignacego, JanMisiek, L., Lotnicze historie, Poznań 2005, ss. 30–37..
We wrześniu 1939 sierż. Ignacy Misiek był w intendenturze 70 pp i brał udział w ewakuacji archiwum pułku. Transport kolejowy z materiałami został unieruchomiony pod Kutnem, co zmusiło jego obsadę do spalenia całej dokumentacji, aby ta nie trafiła w ręce Niemców, i kontynuowania pieszo drogi na wschód. Żołnierze wzięli udział w walkach w Puszczy Kampinoskiej. Pod Wolą oddział został zaatakowany przez jednostkę niemieckiej 4 Dywizji Pancernej i uległ rozproszeniu.