Stanisława Burhardt-Bukackiego na stanowisko referenta. Do stopnia podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku. W styczniu 1930 roku został zatwierdzony na stanowisku I oficera sztabu inspektora armii w Warszawie.
Zmarł 19 października 1935 roku w Warszawie. 21 października 1935 roku został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (20A-prawe półkole-7).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5241 – 28 lutego 1922 Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 24 maja 1929 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302. Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej – 3 marca 1926 Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych – pośmiertnie 12 maja 1936 Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Waleczności 20 grudnia 1932 i 11 grudnia 1933 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Przypisy
Bibliografia