Sobór Zaśnięcia Matki Bożej – prawosławny sobór w Wielkim Ustiugu, historycznie katedra eparchii wielkoustiuskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Aktualnie (początek XXI w.) nieużytkowany liturgicznie.
Położony jest nad SuchonąI. Bartieniew, W. Fiodorow, Architiekturnyje..., ss. 166–167., na Placu Soborowym, i tworzy jeden kompleks architektury sakralnej z XVII-wiecznym soborem św. Prokopiusza, XIX-wieczną cerkwią św. Jana, XIX-wieczną refektarzową cerkwią Zwiastowania oraz dzwonnicą wzniesioną na przełomie XVII/XVIII w.
Historia Sobór został wzniesiony na miejscu kilku starszych, drewnianych świątyń. Pierwsza z nich powstała w 1290. Latopisy ustiuskie wskazują, że wyświęcił ją biskup rostowski Tarazjusz. Cerkiew służyła wiernym przez sto lat, do momentu, gdy całkowicie zniszczył ją pożar. Cerkiew odbudowano na tym samym miejscu, jednak krótko potem nowa budowla sakralna została zniszczona podczas napadu wojsk nowogrodzkich na Ustiug. W 1399 arcybiskup nowogrodzki, wyrażając żal z powodu zniszczenia soboru, opłacił jego odbudowę i skierował do Ustiuga nowogrodzkich mistrzów. Wzniesiona w takich okolicznościach świątynia przetrwała do końca XV w., gdy ponownie nie przetrwała pożaru. Do budowy kolejnej cerkwi sprowadzono z Rostowa mistrza Aleksieja Wołogżanina.