Chrystus przy kolumnie – obraz śląskiego malarza barokowego Michaela Willmanna.

Geneza Motyw biczowania Chrystusa pochodzi z Nowego Testamentu i został opisany w trzech ewangeliach: Mateusza, Marka i Jana. Epizod przedstawiany był również pod innymi nazwami – „Koronowanie cierniem” lub „Naigrawanie”. Opisywane wydarzenia rozegrały się w poranek Wielkiego Piątku, już po skazaniu Jezusa przez Piłata. Motyw przedstawiający samotnego Chrystusa przy kolumnie biczowania, bez jego oprawców, pojawił się w XV wieku po wizji św. Brygidy, a nowy wydźwięk zyskał po 1676 roku, z powodu powstania i rozwoju bractw Bożego Ciała i Najświętszego Sakramentu. Pod koniec XVI stulecia ukształtowała się kompozycja z Chrystusem wypełniająca całe pole płótna. Niski słup był wyobrażeniem relikwii kolumny biczowania z rzymskiego kościoła św. Praksedy. Motyw niskiej kolumny z Chrystusem malował Guido Reni i Domenichino na początku XVI wieku oraz Abraham van Diepenbeeck, którego obraz był prawdopodobnie bezpośrednią inspiracją dla Willmanna.