Trzeci etap przypada na rosnący wpływ chrześcijaństwa i wzmożoną aktywność jezuitów mające swój początek już pod koniec XVI wieku. Porzucono pomysł agresywnego narzucania Litwinom chrześcijaństwa w miejsce ich rdzennego dziedzictwa. Postanowiono rozpowszechnić nową wiarę poprzez głoszenie misjonarzy. To również wprowadziło chrześcijańskie elementy do ludowych wierzeń mitycznych.
Ostatni okres litewskiej mitologii rozpoczyna się w XIX wieku, kiedy wzrosło znaczenie dawnego dziedzictwa kulturowego – nie tylko wśród wyższych klas, lecz na szerszą skalę pośród całego narodu. Historie mityczne z tego okresu stanowią odzwierciedlenie wczesnych mitów. Skupiały się głównie na dylematach moralnych oraz heroicznej wizji przeszłości, a nie na samych bohaterach, którzy często byli pozbawieni imion i prezentowani jako „książę” lub „władca zamku”.
Elementy mitologii litewskiej