Aby uniknąć niesprawiedliwości, polegającej na ukaraniu niewinnego, organy ścigania powinny posiadać wystarczająco sprawdzone informacje o tym, kto popełnił przestępstwo. Uzyskanie takich informacji jest kosztowne, dlatego funkcjonariuszom zdarzają się błędy. Ukaranie niewinnego, nazywane jest powszechnie w statystyce „błędem przyjęcia” (lub błędem typu I), zaś nieukaranie winnego „błędem odrzucenia” (lub błędem typu II). Wraz ze wzrostem efektywności systemu wymiaru sprawiedliwości, w sprawach karnych osiągany jest punkt, w którym błąd jednego z typów, nie może stać się mniejszy, jeśli nie zwiększają się błędy drugiego typu.
Funkcja resocjalizacyjna ma na celu zmianę zachowania i myślenia przestępców do takiego stopnia, że po opuszczeniu zakładu karnego nie popełnią więcej przestępstw. W zakładach karnych, więźniowie mają możliwość uczęszczania na warsztaty szkolenia umiejętności zawodowych, mogą brać udział w warsztatach malarskich, zajęciach sportowych, uczęszczać na zajęcia z terapeutą, oddawać się praktykom religijnym.