Podczas II wojny światowej Langewiesche wykładał teorię lotu amerykańskim kadetom lotnictwa wojskowego na kursie teoretycznym w Hawthorne School of Aeronautics w Orangeburg SC, a także był pilotem doświadczalnym myśliwca F4U Corsair koncernu Vought. Później pracował dla Cessny jako pilot doświadczalny. W latach 1949–1956 był głównym autorem piszącym dla projektu Climate Control w czasopiśmie House Beautiful, mającym na celu edukację architektów w zakresie ogrzewania i chłodzenia. W latach 1948–1975 publikował w magazynie Harper’s, drugim najstarszym czasopiśmie w Stanach Zjednoczonych. W latach pięćdziesiątych został redaktorem naczelnym Reader’s Digest, zaś w 1986 roku przeszedł na emeryturę. Znał grekę, łacinę i inne języki.
Jego syn, William Langewiesche, jest także znanym autorem, dziennikarzem i pilotem oraz laureatem wielu nagród, współpracującym z czasopismami Atlantic Monthly i Vanity Fair.
Książki I’ll take the high road, Harcourt, Brace & Company, 1939 Stick and Rudder.