thumb|Michał Anioł Sąd ostateczny (fresk w kaplicy Sykstyńskiej) thumb|Postać Chrystusa, Sąd ostateczny (fragment) W kaplicy Sykstyńskiej – wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Po raz pierwszy ukazał się drukiem w Wyborze poezji w 1897 roku. Rękopis utworu przechowywany w sekcji rękopisów Biblioteki Jagiellońskiej, numer sygnatury 7892 IV.
Tekst Ta ściana cała ryczy, jak bawół zraniony! Ten Chrystus tam, jak piorun, z cyklopa ramiony, Ta trupia głowa pełna boleści i jęku, Ten szturm klątew, rozpaczy, wściekłości i lęku, Farba zmieniona w kamień, pędzel w dłuto, siła, Co, zda się, góry pięścią na miał-by kruszyła! Źrenice głuche patrzą z pod skostniałych powiek — — Wulkan to chyba z siebie wyrzucił, nie człowiek.
Analiza W ekfrazach W kaplicy Sykstyńskiej dominuje przedstawienie potężnej postaci Chrystusa, wywołującej lęk i grozę (Ten Chrystus tam, jak piorun, z cyklopa ramiony). Autor dostrzega w tej postaci cechy przypominające mitycznego cyklopa, koncentrując się na rzeźbiarskich właściwościach modelunku masywnej sylwetki. Obecność Chrystusa wyzwala emocje w uczestnikach Sądu ostatecznego.