Było to zaskoczeniem dla strony bangladeskiej, gdyż rozmowy z Kubą toczyły się od wielu miesięcy, podobnie jak rozmowy z USA na temat nowych dostaw w ramach programów pomocowych. Do tej pory USA nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń. Wobec nieprzyjmowania argumentów Bangladeszu (transakcja jednorazowa; firma nie wiedziała o ograniczeniach programu PL 480; pilna potrzeba uzupełnienia rezerw walutowych; worki jutowe towarem niestrategicznym), 10 lipca 1974 rząd wydał oświadczenie zażądane przez Bostera. USA nie wznowiły rozmów o programach pomocowych, dopóki Bangladesz nie odebrał z powrotem z Kuby wykonanych dostaw worków, co nastąpiło dopiero w październiku 1974. Do 1975 Bangladesz prosił USA łącznie o 650 000 ton zboża.
System racjonowania żywności Od końca II wojny światowej w Bangladeszu obowiązywał państwowy system racjonowania i dystrybucji żywności.