Daniel W. Bachrach (1881 – ok. 1943) – aspirant Policji Państwowej, naczelnik Urzędu Śledczego w Nowogródku, detektyw londyńskiej City Police, pisarz.
Życiorys Urodzony 1881 w żydowskiej rodzinie, do Anglii przybył w celu podjęcia pracy w fabryce wyrobów włókienniczych swojego stryja. Według własnej relacji po rozwiązaniu zagadki morderstwa w pociągu Londyn-Dover, w którym przypadkowo przebywał, zatrudniony jako tłumacz języków słowiańskich w londyńskiej City Police.
Co najmniej od 1904 był detektywem kontraktowym londyńskiej City Police (współpracował czasami ze Scotland Yardem), pozostawał w jej służbie jeszcze 1910. Według własnych relacji uczestniczył tam w słynnym śledztwie dotyczącym zaginięcia Cory Crippen, a nawet podążał do Kanady za mordercą. Następnie pracował w policji kijowskiej jako starszy przodownik u naczelnika Rudoja. W 1917 wstąpił do Milicji Miejskiej w Warszawie. W latach 1918–1926 aspirant i kierownik tzw. brygady fałszerskiej w Urzędzie Śledczym w Warszawie, bezpośredni podwładny komisarza Ludwika Mariana Kurnatowskiego (prowadzili razem wiele spraw). Uznawany za jednego z najzdolniejszych funkcjonariuszy policji II Rzeczypospolitej, określany „warszawskim Sherlockiem Holmesem”.