Ebrahim Soltan został zapamiętany przede wszystkim jako kaligraf i mecenas kultury. Miał studiować kaligrafię pod kierunkiem niejakiego Mira (lub Pira) Mohammada Sziraziego, ale najwidoczniej zmierzał do kontynuowania tradycji wielkiego XIII-wiecznego irackiego kaligrafa Jakuta al-Mustasimiego. Podobno kaligrafie Ebrahima miały być nawet sprzedawane na bazarze Szirazu jako dzieła Jakuta. Ebrahim kopiował Koran oraz przygotowywał monumentalne inskrypcje następnie wykuwane w kamieniu lub przyjmujące formę mozaiki. Jego inskrypcje można było znaleźć na różnych budynkach Szirazu, które kazał zbudować lub odnowić, takich jak Meczet Atigh, Brama Koranu, grób Sadiego, medresa Dar as-Safa oraz szkoła dla osieroconych chłopców. Ebrahim Soltan kontynuował także tradycję zapoczątkowaną przez poprzednich władców Szirazu pozostawiając po sobie ślad w ruinach Persepolis w postaci inskrypcji sporządzonych w jego imieniu na ruinach pałacu Dariusza (521 – 485 p.n.e.) upamiętniających jego wizytę w roku 1422. Najdłuższa inskrypcja, sporządzona w piśmie naschi, zawiera wyjątek z Ogrodu Różanego Sadiego przywołujący ulotną chwałę dawnych władców Iranu.