Tafforet wspomniał również, że papugi rodrigueskie jadły nasiona krzewu Fernelia buxifolia („bois de buis”), dziś zagrożonego, ale pospolitego na całym Rodriguesie w tamtych czasach. Ze względu na liczną populację szczurów na Rodriguesie, żyjące na wyspie papugi, szpaki maskareńskie (Necropsar rodericanus) i synogarlice maskareńskie (Streptopelia rodericana) gniazdowały na przybrzeżnych, wolnych od szczurów wysepkach.
Wiele innych endemicznych ptaków z Rodriguesu wymarło po nadejściu ludzi, a ekosystem wyspy został poważnie naruszony. Cała wyspa była zalesiona przed nadejściem człowieka, ale w czasach współczesnych pozostało już niewiele obszarów leśnych. Papuga rodrigueska współwystępowała z innymi wymarłymi już zwierzętami, jak dront samotny (Pezophaps solitaria), chruścielowiec rodrigueski (Aphanapteryx leguati), aleksandretta maskareńska, szpak maskareński, uszatnik średni (Mascarenotus murivorus), ślepowron wielkogłowy (Nycticorax megacephalus) i synogarlica maskareńska.
Wymarcie