W okresie międzywojennym ukończył kurs w Centrum Szkolenia Podoficerów Piechoty Nr 1. W 1927 zdał małą maturę w Państwowym Gimnazjum w Piotrkowie. 15 sierpnia 1928 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 sierpnia 1928 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 6 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W 1931 awansował na porucznika. W styczniu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów z równoczesnym przeniesieniem do 3 batalionu saperów w Wilnie na stanowisko płatnika. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 155. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendentów. W tym czasie nadal pełnił służbę w 3 batalionie saperów na stanowisku oficera gospodarczego.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył w 3 batalionie saperów. Po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach został wzięty do niewoli sowieckiej i od kwietnia 1940 był osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 036/4 z 16 kwietnia 1940, pozycja 9.