W 1961 r. na podstawie pracy „Odwracalne wiązanie tlenu przez kompleksy renowe” uzyskała stopień doktora i przeszła do pracy w Zakładzie Badań Strukturalnych Instytutu Chemii Fizycznej PAN. W 1964 r. powróciła na UWr i w 1968 r. habilitowała się pracą „Struktura i własności ftalocjaninowych kompleksów metali przejściowych grupy VII”. W czerwcu 1987 r. uzyskała tytuł profesora nadzwyczajnego. W swojej karierze była m.in. kierownikiem Zakładu Podstaw Chemii i Dydaktyki Chemii. 30 września 1992 r. przeszła na emeryturę.

Promotor 40 prac magisterskich i dwóch doktorów. Prowadziła badania z dziedziny chemii bionieorganicznej, w tym nad własnościami hemoglobiny, metaloenzymów hemowych oraz białek osocza. Była członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego i Polskiego Towarzystwa Biochemicznego.

Zmarła 2 maja 2009 r. we Wrocławiu i została pochowana na cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiu. mały|Grób Heleny Przywarskiej-Bonieckiej na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki

Przypisy