Pożegnanie z panną Syngilu – książka Jacka Bocheńskiego, pisana w latach 1958-1959, wydana po raz pierwszy w 1960 roku nakładem wydawnictwa „Iskry”. Powieść ubrana w formę reportażu z podróży autora do Afryki (1957). Pierwotnie drukowana w odcinkach w „Przeglądzie Kulturalnym” pod tytułem Słoń a sprawa polska. Cenzura zgodziła się na ten tytuł w wydaniu książkowym pod warunkiem poprzedzenia go zaproponowanym przez wydawcę tytułem afrykańskim – Pożegnanie z panną Syngilu.
Treść Autor był m.in. w Południowym Sudanie i opisał początek I-ej wojny domowej.
Narrator powieści to podróżnik z Polski, który od władz w Chartumie dostał prawo wjazdu do tzw. Obszaru Zamkniętego na Południu. Przedtem razem z nim zwiedzamy kolejno dzielnicę nędzy w Kairze (gdzie bohater spotyka nędzarzy, którzy oczekują od niego pomocy), świątynię Amona-Re w Karnaku (co daje sposobność do przytoczenia historii przewrotu w Tebach, dokonanego przez Amenhotepa IV-ego).