Niech no tylko zakwitną jabłonie – widowisko muzyczne z 1964 r. w reżyserii Jana Biczyckiego, wg scenariusza Agnieszki Osieckiej, która dokonała kompilacji piosenek, tańca, wplotła w tekst wodewilu autentyczne ogłoszenia, teksty reklamowe, ballady podwórzowe, powinszowania kominiarskie, wiadomości prasowe, pamiętniki chłopskie, powieść w odcinkach, instruktaże ZSMP-owskie, listy do Fali 49, a nawet prywatną korespondencjęLucjan Kydryński, Przewodnik operetkowy, wyd. 3, Warszawa. PWM 1986, s. 624-625..
Widowisko nie posiada fabuły. Poszczególne sceny łączy chronologia historyczna. Jest to wodewilowy zapis historii Polski na przestrzeni 40 lat XX w. (od lat 30. do 60.).
Całość zebrana jest w dwa akty: Akt 1: Przed wojną Akt 2: Po wojnie
Wiele melodii z wodewilu stało się w latach 60/70. w Polsce przebojami. Spektakl był wystawiany w całym kraju na deskach niemal wszystkich scen teatralnych i muzycznychLucjan Kydryński, Przewodnik operetkowy, wyd. 3, Warszawa. PWM 1986, s. 625..