Nagroda literacka im. Adalberta Stiftera () – największe odznaczenie o charakterze kulturalnym przyznawane przez kraj związkowy Górna Austria za szczególne osiągnięcia w dziedzinie literatury. Wcześniej honorowana również w Cesarstwie Niemieckim (Republika Weimarska), jak i w III Rzeszy.
Nazwa nagrody została zapożyczona od nazwiska zmarłego w austriackim Linzu pisarza Adalberta Stiftera i w tym samym mieście jest przyznawana. Od roku 1989 wśród pięciu laureatów znajduje się 4 mężczyzn i 1 kobieta.
Laureaci Przed 1989 W latach 1926–1928 i od 1951 roku fundatorem nagrody był kraj związkowy Górna Austria. Natomiast w latach 1941–1943 czasopismo „Böhmen und Mähren” pod redakcją nazisty Friedricha Heißa.
Jury: Karl Hermann Frank (zm. 1946, przewodniczący), , ; i inni. 1926: Erwin Guido Kolbenheyer 1927: Robert Michel 1928: 1941: Za opowiadania: Hans Watzlik, Stefan Sturm, Herbert Zelletschky, Walter Pollak, Leo Hans Mally; – Nagroda w dziedzinie liryki: Hans Stolzenburg, Herbert Wessely, A. M.