północno-wschodni stok Mauna Kea) w sierpniu 1903. Z 1937 pochodzi niepotwierdzone doniesienie, według którego miano usłyszeć głos hawajki cienkodziobej w okolicy Keanakolu; Blacow miał widzieć tę hawajkę w 1940.
Według Lathama pióra hawajek cienkodziobych były używane przez rdzenną ludność w charakterze ozdób. Według BirdLife International za wymarcie odpowiada wylesianie i zawleczone przez komary na wyspy choroby. Perkins odnotował, że przedstawiciele rodzaju Hemignathus (wtedy obszerniejszego niż współcześnie) są podatni na nieokreśloną chorobę powodującą opuchliznę w pewnych miejscach ciała. Autor nie miał wątpliwości, że choroba ta jest śmiertelna, jednak trudno mu było oszacować śmiertelność, jako że ptaki, czując nadchodzącą śmierć, chowają się.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Kategoria:Łuszczakowate Kategoria:Wymarłe ptaki Oceanii Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Wymarłe wróblowe Kategoria:Fauna endemiczna Hawajów Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1788 roku