thumb|left|200px|Karol IV na koniu Goya inspirował się konnymi portretami królowych Małgorzaty Austriaczki i Elżbiety Burbon Velázqueza. Znał dobrze te dzieła, gdyż w 1778 wykonał na ich podstawie rysunki i ryciny. Tym samym odszedł od tradycji portretów na koniu stającym dęba, symbolizującym władzę, na rzecz majestatycznego, spokojnego ujęcia. Malarz został poproszony także o sportretowanie królewskich koni. Mimo inspiracji Velázquezem, konie Goi są bardziej dynamiczne niż malowane przez jego mistrza. Malowanie koni często sprawiało mu trudności, o czym informował w korespondencji ze swoim przyjacielem Martínem Zapaterem. W okolicy uszu i nóg konia można zaobserwować liczne pentimenti malarza.
Górzyste tło Sierra de Guadarrama to również inspiracja Velázquezem. Sylwetka królowej odcina się od pochmurnego, burzowego nieba. W tle widać zarys Eskurialu, w tej okolicy Goya przygotował szkice do portretów.
Proweniencja Obraz był eksponowany w Pałacu Królewskim w Madrycie. Razem z częścią zbiorów królewskich został włączony do kolekcji Muzeum Prado.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado Kategoria:Portrety postaci historycznych