Tymczasem Uzun Hasan osadził na tronie Azerbejdżanu, jako pretendenta do władzy nad państwem Timurydów, Jadgara Muhammada (1470), syna Sultana Muhammada (1447-1452), którego niegdyś zabrał z Heratu Dżahanszah. Abu Sa’id zdecydował się zimować w Karabachu, polegając na wsparciu swojego sojusznika szyrwanszaha. Wkrótce jego sytuacja stała się krytyczna, ponieważ Uzun Hasan odciął go od wszelkiego zaopatrzenia napływającego ze wschodu. 18 stycznia 1469 roku Szyrwanszah porzucił Abu Sa’ida i jego całkowicie zdemoralizowana armia rozpoczęła marsz w kierunku Ardabilu, nękana ciągłymi atakami Ak Kojunlu. 30 stycznia Abu Sa’id został opuszczony przez swoich chorasańskich emirów i dostał się w ręce Uzun Hasana. Ten wydał go Jadgar Muhammadowi, który 5 lutego 1469 roku zabił go w zemście za egzekucję jego prababki, Gouharszad; .
Zgodnie z Mu’izz al-ansab Abu Sa’id miał mieć podczas swojego życia trzydzieści pięć żon, które w sumie urodziły mu dwudziestu pięciu synów (czterech z nich zmarło w niemowlęctwie) i trzydzieści cztery córki. Jeszcze za swojego życia Abu Sa’id wydzielił swoim synom dzielnice w formie sojurghali.