Donald Roman Steyer (ur. 17 lipca 1921 w Toruniu, zm. 5 maja 1994 w Sopocie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, historyk prawa, w latach 1974–1978 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Żołnierz Armii Krajowej i powstaniec warszawski.

Życiorys Jego rodzicami byli Włodzimierz Steyer i Janina z domu Boczkowska. Walczył w powstaniu warszawskim w stopniu kaprala podchorążego. Posiadał pseudonimy „Grom II” i „1613”. Był żołnierzem Armii Krajowej w I plutonie „Kłosa” 3. kompanii batalionu „Miłosz” – odcinek wschodni „Bogumił” – Podobwód „Sławbor” – I Obwód „Radwan” Okręgu Warszawa Armii Krajowej. Brał udział w walkach w Śródmieściu Południowym. Po powstaniu znalazł się w niewoli niemieckiej (posiadał numer jeniecki 222485). Od 1948 członek PZPR, od 1966 członek ZBoWiD.