Batrachotomus – rodzaj prehistorycznego archozaura. Skamieniałości znaleziono w południowych Niemczech, datuje się je na środkowotriasowy ladyn, około 242-235 milionów lat temu. Rodzaj opisał paleontolog David J. Gower 22 lata po odkryciu.
Zwierzę zamieszkiwało bagniste okolice, a jego nazwa pochodzi z greckiego batrachos/βάτραχος („żaba”) i tome/τομή („cięcie”), odnosząc się do jego polowań na wielkiego płaza mastodonzaura. W odróżnieniu od chodzących na rozcapierzonych kończynach innych gadów, jak krokodyle, ten duży drapieżnik był bardzo zwinny, dzięki wyprostowanym kończynom lepiej się przemieszczał. Na jego plecach uwagę zwraca rząd parzystych, spłaszczonych płyt kostnych. Batrachotomus był prawdopodobnie wczesnym krewnym postozucha.
Budowa thumb|left|Rekonstrukcja artysty Batrachotomus cechował się ciężką budową. Był dużym, czworonożnym gadem osiągającym 6 m długości. Spośród innych Crurotarsi wyróżniał się serią parzystych płyt kostnych na grzbiecie, przyłączonych do każdego żebra. Te kostne struktury tworzące łuski nazywają się osteodermami. Spłaszczone, przypominające z kształtu liście, zaczynając się za głową, przebiegały wzdłuż kręgosłupa, malejąc w kierunku tylnym, kończąc się na ogonie.