Pozwala ostatecznie na to, aby obywatele pobierali zasiłek ze skarbu, ale tylko w miarę usług oddanych ojczyźnie, i żąda, aby za to każdy według wieku i możności służył polis, nie zaś wykorzystywał jej skarb nie czując się zobowiązanym (34–35). Retor kończy mowę odwołaniem do przykładu przodków i wyrażeniem życzenia, by głosujący nad uchwałą mieli na względzie dobro polis (36)Uwspółcześnione streszczenie za .
Tłumaczenia na język polski Andrzej Oskard, Mowy Demostenesa, Rzeszów 1869 Izydor Poeche, Mowy Demostenesa, Kraków 1883 Jerzy Kowalski, Wybór mów, Kraków 1922 Romuald Turasiewicz, Wybór mów, Wrocław 1991
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
– tekst mowy w oryginale, z angielskim tłumaczeniem i komentarzem.
olintyjska 3