Piotr Antoni Massalski (ur. w Merefie, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Marii ze Straszewiczów, urodzony w Merefie, w ówczesnej guberni charkowskiej. Absolwent gimnazjum (1914) i Oficerskiej Szkoły Kawalerii w Jelizawetgradzie (1915). W czasie I wojny światowej służył w armii rosyjskiej i w stopniu chorążego został wysłany na front. 1 sutego 1916 został awansowany na podporucznika, a 20 lipca następnego roku mianowano go na porucznika. 18 grudnia 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego i został zaliczony do Oficerskiego Legionu Jazdy. 10 kwietnia 1918 został aresztowany przez Niemców i następnie do 8 lipca tego roku był internowany w Żłobinie. Po uwolnieniu udał się do Kijowa, gdzie nawiązał kontakt z POW. Walczył z bolszewikami w składzie Pułku Ułanów 4 Dywizji Strzelców Polskich, który w sierpniu 1919 został przemianowany na 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich. Po powrocie do kraju w 1918, wraz z pułkiem brał udział w walkach na Ukrainie i ofensywie na Kijów. Dowodził 2. szwadronem. Wyróżnił się między innymi w dniach 4 i 5 października 1919 w czasie wypadu na Jaruń, 25–27 kwietnia 1920 podczas zagonu na Koziatyn oraz 1 czerwca w szarży pod Antonowem.