Józef Milewski herbu Ślepowron (ur. 10 kwietnia 1892 w Bieganowie, woj. poznańskie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – rotmistrz kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, agronom, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kazimierza i Wandy z Wilkońskich. Absolwent gimnazjum św. Jacka w Krakowie (1912), wcześniej (1902–1909) uczęszczał do gimnazjów w Poznaniu, Gnieźnie i Trzemesznie. W 1912 zdał egzamin dojrzałości w gimnazjum w Krakowie. Następnie uczył się praktycznego gospodarowania na roli. W latach 1915–1918 służył w armii niemieckiej. Po powrocie do Wielkopolski w grudniu 1918, wstąpił do oddziałów powstańczych i brał udział w walkach w Poznaniu, Biedrusku i pod Zbąszyniem. Od 1 lipca 1919 w 16 pułku ułanów. W czasie wojny, w kwietniu 1920 ukończył Szkołę Jazdy w Przemyślu. Przeniesiony do 115 pułku ułanów walczył pod Łomżą, Ostrołęką, Ciechanowem i Mławą. Po wejściu 115 pułku w skład 2 Dywizji Jazdy, walczył od Bugu po Zwiahel, pod Żytomierzem i Korosteniem. 6 stycznia 1921 został awansowany na stopień porucznika.