Okres powojenny Ustawa z 21 kwietnia 1948 r. zmieniła nazwę szkoły na Szkołę Średnią z Polskim Językiem Nauczania w Suchej Górnej. Stała się placówką socjalistyczną. W 1952 roku zaczęły pojawiać się pierwsze polskie podręczniki. mały|Dwujęzyczna tablica na budynku Polskiej Szkoły Podstawowej w Suchej Górnej 1 września 1953 r. nazwę szkoły ponownie zmieniono na Ośmioletnią Szkołą Średnią z Polskim Językiem Nauczania w Suchej Górnej. W roku szkolnym 1960/1961 wprowadzono dziewięcioletni obowiązek szkolny, toteż powstała Dziewięcioletnia Szkoła Podstawowa z Polskim Językiem Nauczania w Suchej Górnej. Istotnym problemem był fakt, że w jednym budynku kształciły się zarówno dzieci czeskie, jak i polskie, co powodowało przepełnienie szkoły. Sytuacja poprawiła się dopiero z otwarciem szkoły czeskiej w 1961 roku.
Od 1982 roku do górnosuskiej podstawówki (która została tzw. szkołą zbiorową) zaczęły uczęszczać także dzieci z okolicznych wsi, np. Suchej Średniej (jednej z dzielnic Hawierzowa), Olbrachcic, Cierlicka, Karwiny 2 i Stonawy. mały|Tablica pamiątkowa w PSP Sucha Górna upamiętniająca ofiary okupacji niemieckiej W roku szkolnym 1995/1996, sześć lat po aksamitnej rewolucji, dyrekcja szkoły zdecydowała się eksperymentalnie wprowadzić plan nauczania tzw.