Dobrą passę Schumachera przerwały wyścigi na włoskim torze Mugello, gdzie startował dopiero z 15. miejsca i w obu wyścigach wypadł poza podium, ale objął samodzielne prowadzenie w klasyfikacji generalnej mistrzostw. W dziesiątej rundzie na torze Sochi Autodrom Schumacher umocnił się na pozycji lidera mistrzostw zdobywając trzecie zwycięstwo w karierze po pokonaniu Tsunody i Ilotta. Następnie weekend w Soczi zakończył trzecim miejscem w niedzielnym sprincie, za który otrzymał połowę punktów (kierowcy nie przejechali 75% dystansu wyścigu), ze względu na przerwanie wyścigu po wypadku Aitkena i Ghiotto, którzy nie odnieśli obrażeń, ale uszkodzeniu uległy bandy ochronne na torze. Sezon zakończyły dwie rundy na bahrańskim torze Sakhir, gdzie Mick zaliczył najszybsze okrążenia w dwóch ostatnich wyścigach. W ostatnim sprincie sezonu zajął dopiero 18. lokatę.
Ostatecznie Schumacher zdobył tytuł mistrza Formuły 2 pokonując Brytyjczyka Calluma Ilotta o 14 punktów. Tym samym Schumacher powtórzył schemat swoich wyników z Europejskiej Formuły 3, gdzie również w debiutanckim sezonie był 12., a następnie zdobył tytuł mistrzowski.
Formuła 1