Okolice jezior pokryte są lasami mieszanymi oraz borami.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. koszalińskiego.
Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia gminy wynosiła 12,82 km².
Osiedla mieszkaniowe miasta: Dalkowo, Kamienna, Linowo.
Historia 1283 – powstała parafia rzymskokatolicka, do czego przyczynił się książę Mściwoj II 1294 – po śmierci księcia Mściwoja II, Pomorze Gdańskie, w tym Biały Bór, weszło w skład Królestwa Polskiego 1309 – Biały Bór pod panowaniem Krzyżaków 1382 – lokacja miasta k. XIV w. – zbudowany został zamek w Białym Borze na potrzeby Krzyżaków 1395 – potwierdzone zostały prawa miejskie (chełmińskie) przez wielkiego mistrza Konrada Zöllnera von Rotenstein 1408 – probostwo otrzymało wieś od wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, w tym samym roku wielki pożar miasta 1410 – król Władysław Jagiełło oddał miasto w lenno księciu pomorskiemu Bogusławowi VIII, mimo że teren jest pod wpływem Krzyżaków 1454 – na prośbę Związku Pruskiego król Kazimierz IV Jagiellończyk ogłasza włączenie regionu do Korony Polskiej, wybucha wojna trzynastoletnia 1461 – zajęcie Białego Boru przez wojska polskie, Biały Bór jest najmniejszym miastem w regionie 1466 – na mocy pokoju toruńskiego miasto wróciło w granice Królestwa Polskiego, administracyjnie stanowiąc część województwa