Rafał Kiernicki, właśc. Władysław Kiernicki (ur. 3 maja 1912 w Kułaczkowcach, zm. 23 listopada 1995 we Lwowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy lwowski w latach 1991–1995, sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys W latach 1920–1927 uczył się w szkole powszechnej w Kułaczkowcach. W latach 1927–1934 pobierał nauki w prywatnym gimnazjum OO. Franciszkanów we Lwowie. Po piątej klasie zrobił przerwę w celu odbycia rocznego nowicjatu, po ukończeniu którego złożył profesję w zakonie franciszkanów. W 1934 zdał egzamin dojrzałości w X Państwowym Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza we Lwowie.
Następnie podjął studia filozoficzno-teologiczne w seminarium OO. Franciszkanów: przez pierwszy rok (1934–1935) studiował we Lwowie, przez dwa następne lata (1935–1937) w Krakowie. W latach 1937–1939 kontynuował studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. 8 czerwca 1939 obronił pracę magisterską Nauka św. Bonawentury o żalu za grzechy, pisaną pod kierunkiem ks. dr prof. Adama Gerstmanna.
Święceń prezbiteratu udzielił mu 29 czerwca 1939 we Lwowie arcybiskup Bolesław Twardowski.